سفارش تبلیغ
صبا
[ و به مردى که از او خواست تا پندش دهد فرمود : ] از آنان مباش که به آخرت امیدوار است بى آنکه کارى سازد ، و به آرزوى دراز توبه را واپس اندازد . در باره دنیا چون زاهدان سخن گوید ، و در کار دنیا راه جویندگان دنیا را پوید . اگر از دنیا بدو دهند سیر نشود ، و اگر از آن بازش دارند خرسند نگردد . در سپاس آنچه بدان داده‏اند ناتوان است ، و از آنچه مانده فزونى را خواهان . از کار بد باز مى‏دارد ، و خود باز نمى‏ایستد ، و بدانچه خود نمى‏کند فرمان مى‏دهد . نیکوان را دوست مى‏دارد ، و کار او کار آنان نیست و گناهکاران را دشمن مى‏دارد ، و خود از آنان یکى است . مرگ را خوش نمى‏دارد ، چون گناهانش بسیار است و بدانچه به خاطر آن از مردن مى‏ترسد در کارست . اگر بیمار شود پیوسته در پشیمانى است ، و اگر تندرست باشد سرگرم خوشگذرانى . چون عافیت یابد به خود بالان است ، و چون گرفتار بلا شود نومید و نالان . اگر بلایى بدو رسد ، به زارى خدا را خواند ، و اگر امیدى یابد مغرور روى برگرداند . در آنچه در باره آن به گمان است ، هواى نفس خویش را به فرمان است ، و در باره آنچه یقین دارد در چیرگى بر نفس ناتوان . از کمتر گناه خود بر دیگرى ترسان است ، و بیشتر از پاداش کرده او را براى خود بیوسان . اگر بى نیاز شود سرمست گردد و مغرور ، و اگر مستمند شود مأیوس و سست و رنجور ، چون کار کند در کار کوتاه است و چون بخواهد بسیار خواه است . چون شهوت بر او دست یابد گناه را مقدّم سازد ، و توبه را واپس اندازد و چون رنجى بدو رسد از راه شرع و ملّت برون تازد . آنچه را مایه عبرت است وصف کند و خود عبرت نگیرد ، و در اندرز دادن مبالغه کند و خود اندرز نپذیرد . در گفتن ، بسیار گفتار ، و در عمل اندک کردار در آنچه ناماندنى است خود را بر دیگرى پیش دارد ، و آنچه را ماندنى است آسان شمارد . غنیمت را غرامت پندارد و غرامت را غنیمت انگارد . از مرگ بیم دارد و فرصت را وامى‏گذارد . گناه جز خود را بزرگ مى‏انگارد و بیشتر از آن را که خود کرده ، خرد به حساب مى‏آرد ، و از طاعت خود آن را بسیار مى‏داند که مانندش را از جز خود ناچیز مى‏پندارد . پس او بر مردم طعنه زند و با خود کار به ریا و خیانت کند با توانگران به بازى نشستن را دوست‏تر دارد تا با مستمندان در یاد خدا پیوستن . به سود خود بر دیگرى حکم کند و براى دیگرى به زیان خود رأى ندهد ، و دیگران را راه نماید و خود را گمراه نماید . پس فرمان او را مى‏برند و او نافرمانى مى‏کند . و حق خود را به کمال مى‏ستاند و حق دیگرى را به کمال نمى‏دهد . از مردم مى‏ترسد ، نه در راه طاعت خدا و از خدا نمى‏ترسد در راه طاعت بنده‏ها . [ و اگر در این کتاب جز این گفتار نبود ، براى اندرز بجا و حکمت رسا ، و بینایى بیننده و پند دادن نگرنده اندیشنده بس مى‏نمود . ] [نهج البلاغه]
 
شنبه 91 شهریور 25 , ساعت 12:50 عصر

 

یا رب الحسین(ع)...

 أنا الغریب . . .  أنا العطشان . . .

روزی رسول الله (ص) وارد خانه ی دخترش شد، دید چشمان دخترش خیس است، (پیغمبر خیلی روی حضرت زهرا (س) حساس بود، و این را همه جا بیان میکرد، چون میدانست روزی ...) ، علت گریه را جویا شد.


 - حضرت زهرا (س) فرمود: این بچه ای که در شکم من است با من صحبت میکند.


 -  رسول الله لبخندی زد و گفت : این که بد نیست، از اعجاز خداوند است.


 - حضرت زهرا (س) فرمودند: آخه امروز ، از صبح تا الان، چیزهای متفاوت از روزهای قبل میگه.


- رسول الله : چی میگه دخترم؟


 - حضرت فاطمه زهرا (س) : از صبح تا الان میگه، أنا الغریب . . .  أنا العطشان . . .

.

.

.

او روی منبر مشغول خطبه خواندن است، این بچه پایش به مانعی می گیرد و زمین می افتد؛ پیامبراز بالای منبر پایین می آید، این بچه را بغل می گیرد و او را آرام می کند...

یا رسول الله کربلا نبودی...

با عزیزت چه کردن...


 


چهارشنبه 91 شهریور 22 , ساعت 12:25 عصر

بسم رب الزهرا...

آتش به در خانه زدن...مادرش نبیند


سجاده ز پایش کشیدن...مادرش نبیند


دست بسته ...پا برهنه...بی عمامه...مادرش نبیند
.
.
.

پسر زهرا(س) ره عشق  ز علی وزهرا آموخت...


یا زهرا(س)


امام صادق علیه السلام فرمود: 

-کسى که مى‏خواهد در همسایگى پیامبر (ص) و در کنارعلى (ع) و فاطمه (س) باشد زیارت امام حسین (ع) را ترک نکند... منبع : وسائل الشیعه، ج 10، ص 331، ح 39.


-هرکسی که از [مصیبت] ما اهل بیت در نزد اوسخنی به میان آید  و چشمان او ولو به اندازه بال مگسی از اشک پر شود خداوند متعال گناهان او را می آمرزد ولو به اندازه کف روی دریاها باشد... (وسائل‏الشیعة ج: 14  ص: 501) 



لیست کل یادداشت های این وبلاگ